Wisznuizm w bardzo zamierzchłych czasach - Madhwa Anandatirtha

Madhwa Anandatirtha

Zanim jednak przejdę do omówienia ich trzeba napisać o Madhwie - innym wielkim teologu...

Żył w trzynastym wieku i stworzył system nazywany powszechnie dwajtą, czyli dualizmem. Jest to jednak myląca nazwa, gdyż system głosi w zasadzie pluralizm. Najlepsza nazwa, używana też przez wyznawców tego systemu, to tattwawada. Bazuje na koncepcjach Ramanudźy o trójdzielnej rzeczywistości, jednak Madhwa zmodyfikował je tak, że Wisznu, dusze, i materia są od siebie oddzielone i wszystkie rzeczywiste. Ponadto Madhwa kładł nacisk na rozróżnianie poszczególnych rodzajów dusz i poszczególnych rodzajów materii. Uważał, że dusze istot żywych są wiecznie różne od Wisznu i nigdy nie będą z Nim tożsame. Celem religii jest wieczne wstąpienie do wisznuickiego nieba - Waikunthy i tam wielbienie Go nieustannie. Madhwa uważał też, że niektóre złe duszę będą też przebywać wiecznie w astralnym piekle - to jest koncepcja obca hinduizmowi. Te przeciętne natomiast będą się ciągle odradzały. Kładł nacisk, że do Wisznu dochodzi się przez bhakti, lecz potrzebne jest do tego wstawiennictwo Jego syna - Waju (hinduistycznego dewy wiatru). Atakował inne systemy hinduizmu (zwłaszcza adwajtę Śankary), pozostałości dżinizmu na południu, a także islam. Próbował ich (z różnym skutkiem) nawracać na swą doktrynę.