Wisznuizm w bardzo zamierzchłych czasach - Nurty ateistyczne osłabiające hinduizm

Nurty ateistyczne osłabiające hinduizm

W Kali-judze około VI i V wieku p.e.ch. pojawiło się wiele nurtów ateistycznych i materialistycznych osłabiających hinduizm, a więc także wisznuizm. Z tych nurtów wymienić można przede wszystkim buddyzm, dżinizm, adźiwików, ćarwaków (lokajatów) czy zwolenników Adźity Keśakambalina. Stały się silne aż do mniej więcej VIII-IX wieku e.ch.

Spora część hinduistów przeszła na buddyzm i dżinizm, część na ateizm pospolity. Przez pewien czas buddyzm w Indiach stał się dominującym wyznaniem aż do III-IV wieku e.ch. gdy zamiast królów buddyjskich władzę w Indiach objęła hinduistyczna dynastia Guptów. Ale nawet za czasów dominacji buddyzmu hinduizm (a więc także wisznuizm) nie chyliły się ku upadkowi. Kwitła wówczas filozofia i literatura hinduizmu, a władcy buddyjscy tacy jak choćby król Aśoka byli bardzo tolerancyjni wobec innych wiar (czyli także i wisnzuizmu) i je wspierali. Zdarzały się jednak konflikty między hinduistami, buddystami i dżinistami, czasem nawet doprowadzały do prześladowań, takich jak prześladowania hinduistów na południu Indii przez niektórych królów dżinijskich. Skala tych zjawisk była jednak mała.